Bevestigen
Twee methodes om de magneet te verwerken
De eerste methode werkt met lijm en een bladbodem, de tweede zonder lijm rond het bindpunt. Ze vragen een ander soort bloemwerk.
Er zijn twee manieren om een magneet in een corsage te verwerken. De eerste werkt met lijm en een blad als bodem, de tweede zonder lijm, rechtstreeks op het bindpunt. Beide routes leiden naar hetzelfde eindresultaat: een corsage die aan de achterzijde van de revers met een tweede magneet wordt vastgezet, zonder speld door de stof.
Waarom de keuze tussen twee werkwijzen telt
Wie een corsage met magneet maakt, kiest vroeg of laat tussen lijmen of niet lijmen. Dat is geen kwestie van voorkeur alleen, maar van situatie. Met lijm bouwt u een bodem die de corsage draagt en die de magneet onzichtbaar wegwerkt. Zonder lijm blijft het bindpunt zelf de kern van het werk, en daar wordt de magneet dan verwerkt. Beide methodes staan beschreven in het oude instructiemateriaal van dit domein, en beide eindigen op dezelfde plaats: achter de revers, waar een tweede magneet de corsage vastklemt. Meer over de werking van de magneet zelf leest u in hoe een corsagemagneet werkt.
Methode één: het magneetje tussen twee blaadjes lijmen
De eerste methode begint met het magneetje zelf. U lijmt het tussen twee blaadjes. Dat klinkt eenvoudiger dan het is, want het blad moet het gewicht van de hele corsage kunnen dragen. Daarom werkt u bij voorkeur met hard afgehard blad, zoals galaxblad, appelblad of klimopblad. Dat blad verlijmt u met een speciale bloemenlijm. Die lijm is niet willekeurig gekozen: ze zorgt ervoor dat de bloemen niet verbranden, wat met gewone lijm wel degelijk gebeurt. Wie vaker met bloemenlijm aan de slag gaat, vindt bij bloemenlijm in corsagewerk meer aanknopingspunten over het materiaal en de werkwijze.
Welke volgorde hoort bij het lijmen?
De volgorde is bij deze methode vast: eerst de bijmaterialen, daarna pas de hoofdbloem. Wie de hoofdbloem eerst lijmt, raakt die tijdens het verder bouwen telkens aan en verschuift de compositie. De bodem van blad met magneetje blijft liggen, de bijmaterialen komen erop, en de bloem sluit het werk af. Zo blijft alles wat kwetsbaar is tot het laatst buiten schot. Het samengestelde blad fungeert als bodem van de corsage, en die bodem bepaalt hoe stevig het geheel later op de kleding zit. Een slordig gelijmde bodem kunt u achteraf niet meer herstellen zonder het werk uit elkaar te halen.
Methode twee: de magneet op het bindpunt
De tweede methode laat de lijm volledig weg. U verwerkt de magneet op het bindpunt, de plek waar de stelen en materialen bijeenkomen en gebonden worden. Dat is precies de plek waar de corsage al haar kracht heeft, dus daar hoeft geen extra bodem onder. Het voordeel is duidelijk: geen lijm, geen wachttijd, geen risico op verbrande bloemendelen. Het bindpunt is het hart van gebonden werk, en bij deze methode draagt het meteen de bevestiging. Over de verschillende manieren van bevestigen in het algemeen gaat bevestigen: magneet, speld of bindpunt.
Wat gebeurt er aan de achterzijde van de revers?
Bij beide methodes is het eindresultaat hetzelfde. U zet de corsage vast met de tweede magneet, die u aan de achterzijde van de revers plaatst. De ene magneet zit in het werk verwerkt, de andere komt aan de binnenkant van de kleding, en de stof komt er tussenin te klemmen. Bij een dunner kledingstuk kan ook een contraplaatje volstaan achter het kledingstuk. Bij dikkere stof wordt in plaats van dat contraplaatje een tweede magneet gebruikt, en volgens het oude materiaal blijft de corsage daarmee ook op dikke stoffen en leer goed zitten. Zelfs de fijnste stof wordt niet beschadigd zoals dat met spelden gebeurt. Waar een corsage met magneet precies blijft zitten, leest u op de pagina waar een corsage met magneet blijft zitten.
Welke methode past bij welk werk?
De keuze hangt af van de opbouw van de corsage. Een samengestelde corsage, gebouwd vanuit een bodem van blad, vraagt om de eerste methode: het magneetje tussen twee blaadjes gelijmd, de bijmaterialen erop, de hoofdbloem als laatste. Een corsage die rond een natuurlijk bindpunt wordt opgebouwd, kan zonder lijm toe, met de magneet rechtstreeks op dat punt verwerkt. De tweede werkwijze is de snellere van de twee en laat het bloemwerk ongemoeider dan lijmen doet. De eerste geeft meer greep op de compositie, omdat alles op een vaste bodem komt te staan. Geen van beide is ingewikkeld: het blijft handwerk, en beide vragen dat u laat drogen en klemt voordat u verder gaat.
Een waarschuwing die overblijft uit het oude materiaal
Het oorspronkelijke materiaal van dit domein bevat een waarschuwing die onverkort overgenomen wordt: niet gebruiken op een magneetkaart en bij gebruik van een pacemaker. Een magneet die sterk genoeg is om een corsage op dik leer te houden, is ook sterk genoeg om een magneetkaart onleesbaar te maken. Bewaar kaarten dus niet ter hoogte van de corsage, en draag de corsage niet zonder overleg wanneer er een pacemaker in het spel is. Deze waarschuwing hoort bij het product zelf en wordt hier geciteerd zoals hij ooit geformuleerd werd, niet als medisch advies maar als feitelijke beperking uit de bron.
Oefen de volgorde op een lege tafel
Leg eens een afgehard blad, een los magneetje en een contraplaatje op een lege tafel, en loop de volgorde van methode één na zonder één druppel lijm: blad neerleggen, magneetje positioneren, tweede blaadje erop, dan de bijmaterialen, dan de hoofdbloem. Wie deze volgorde in de handen heeft voordat de lijm open gaat, bouwt de eerste echte corsage zonder twijfel over wat er wanneer op wat komt.